NEY AŞKI


BAYRAM KEYFİ

Kamera; Güven                 DEVLET GÜVENCESİ

                         Sırtını Vilayet binasına dayayan Doğa Irmak
               Bayram neşesini bayraklarımızın altında yaşıyor.

TEYZELER ve YEĞENLER

Kamera; Güven           TEYZELER ve DOĞA IRMAK

                         İki şık teyzenin yanında Doğa Irmak
                yan bakılmayacak kadar mutlu görünüyor.:))

                       "Hani benim gençliğim demeyeceğim
                 ama; hani benim teyzelerim diyeceğim." (...)


ŞEVKATLİ BAKIŞLAR

Kamera; Güven            ŞEVKATLİ BAKIŞLAR

                        Bir çocuk, çocukluğunu yaşama şansında,
              şevkatli bakışlar gölgesinde daha ne isteye bilir ki?

                       Şevkatin yoksun çocukları,kabuslarımızın en
              garantili korumaları olacaklardır. Ve içimiz titrerken
              gerilim filminin bir an önce bitmesini isteyip; biz nerede
              yanlış yaptık diyeceğizdir...
DOGA IRMAK GÜVENLİ ELLERDE

Kamera; Güven                KOLLARIN VERDİĞİ HUZUR

                            İçten bir sarılmaya, kim hayır diyebilir ki?

                    Sarılışın içtenliği kendi armağanını duyacağı
                    güzel kokular ile alacaktır. Tüm kirlenmelere inat,
                    dünyamız; sürekli arınmışlık üretir...


GENÇ BAYANLAR (TEYZE VE YEĞEN)

Kamera; Güven             ŞIK ve BAKIMLI HANIMLAR


                             Meltem ve Doğa Irmağın mutluluk fotoğrafları.

                             Sevgili Hüseyin ve Meltem, güzel evlerinde bizleri
                         ağırlama onurunu yaşattılar. Genç ve mutlu iki
                         güzel bedene; teşekkürümü borç biliyorum.



NEY AŞKI

 

 
Liman çay bahçesi yağmur sonrasının sessizliğine bürünmüştü. Sandalye ve masaların büyük çoğunluğu ıslanmış. Kuru ve korunaklı olan birkaç masada, yağmur sonrası gelmiş insanlar vardı. Hemen yakınımda bir kadın ile bir erkek oturuyordu. Konuşmaları bana kadar çok net olarak geliyordu.

 

  Yaz günlerinin kalabalıkları yok olmuş, yerini daha bir liman-deniz tutkunlarına bırakmışlardı. Şimdi, sonbahar ve gelecek kış mevsiminde hep aynı yüzlerin tanıdık selamları daha da fazla olacak.

 

  Ekim ayı yağışlarla, göğün bizden aldığı suları tekrar geri vermesiyle hızlı başladı. Yağışlar o kadar çok ki, sonbaharın sararmaya alışmış ağaçları bile yeşil kalma telaşında.

 

  Çay tazeydi. Sigaramın taze dumanında iyi keyif veriyordu. Sakinliğin verdiği şansı, birikmiş yazı notlarım ile değerlendirdim. Ve kalkmayan kâğıdım, kalemim bir konu daha yazacağının farkındaydılar. Yan masadaki kadın ile adamdan ilginç konuşmalar duyuyordum. Kadın, 25–26 yaşlarında bol ışık saçan bedenin yüzünü taşıyordu. Kendinden emin ama oldukça kızgın ve sıkkın; aydınlık beyaz tenli yüzüyle adama güvenli bir sohbetin demini veriyordu.

 

  Adam, 30–33 yaşlarında olmalıydı. Nedense genç olmasına gençti ama dünyanın yükünü sırtlamış bir ciddiyet içinde kadını dinliyordu. Belli ki karşısında duran beyaz tenli bol ışık saçan kadını önemsiyordu.

 

  Kadın;

 

   “Delirmek üzereyim arkadaş. Bir türlü ney kursu verecek birini bulamıyorum.” Dedi.

 

  Adam;

 

  “ Delirmek iyidir-hoştur.” derken kadının düştüğü durumu biraz da olsa, rahatlatmak ister gibiydi.

 

  Kadın;

 

  “ Olacak iş değil ya, koca şehirde bir ney çalan olmasın! Bu benim için çok önemli. Her gün aynı işi yapmaktan sıkıldım. Beni anlıyorsun değil mi? Çıldıracak gibiyim! Okuldan eve, evden okula iyice içime kapandım.”

 

  Anlaşılan o ki, bizim bayan arkadaşımız resim öğretmeniymiş. Ve her kesin kendine yettiği bu dünyada, o da kendi kendine yetme telaşı içinde sıkıntılı günler geçiriyormuş. Sıkıntıyı bir uğraş ile dağıtmak, hayatına başka bir anlam katmak için ney üflemek, ney çalmak istiyormuş.

 

   Adam;

 

  “ Annen ile baban izin verdi mi? O sorunu hallettin mi?” Dedi.

 

  Kadın;

 

   “ Ney kursu verecek insan bulamayacağım için ses çıkarmıyorlar. Kurs veren olsa, bu ney de nereden çıktı, başka bir iş öğrenemesin diye çıkışacaklardır. Zaten biliyorsun ki, baştan beri ney kursuna karşılar. Ama ben bu konuda oldukça kararlıyım. Sanki benim hayatımı değiştirecek gibi geliyor.”

 

  Adam;

 

  “ Lütfen kendine eziyet etmekten vazgeç! Bu şekilde üzülmeye devam edersen, kendini yıpratır yok olup gidersin. A, B, C diye planların olmalı. A olmuyorsa, B’ ye geçersin. O da olmaz ise diğerine. Esnek olmak, sürekli alternatif üretmek çok önemli! Ve bazen isteklerimiz olmaz. Neden olmadıklarını, bilimsel ve matematiksel olarak sorgulamalı, biz neresinde olacağımızın kararını ona göre vermeliyiz. İçine kapanman, kimselerle görüşmen de sosyal kısırlığa yol açacaktır.

 

 Nasıl ?

“Biliyorsun ki, insan diğer canlılardan beslenir. Döngü sürekli hareket halindedir. Dünyanın hiçbir şekilde durağan olmadığı meydandadır. Dinlenmek adına yalnızlık iyidir. Ama kısa sürmeli. Sen kendine yetiyor, birçok sorunu zekân ile çözüyor, hiçbir sorunu yok gibi algılanıyorsun.

 

  Kadın;

 

  “ Gerçekten de öyle. Beni dışarıdan izleyenlerin çoğu özeniyor. Ne kadar mutlu olduğumu söylüyorlar. Hâlbuki oldukça sıkkınım. Bir şeyler yapmalıyım.”

 

  Adam;

 

  “ Bazen insanlar sevdikleri, imrendikleri insanların onlardan yardım istemelerini beklerler. Onları mutlu etmek, bize yardım etmelerini sağlamak için çözemediğimiz veya çözmeye çok yaklaştığımız sorunlarımızı diğer insanlara aktarmamız onları onurlandırır. Önemsendiklerini, kendi bilgilerinin de önemli olduğunu düşünürler. Ve bize yardım etme gayreti içinde mutlu olurlar. O durumda o insanın gözünün içine bak lütfen. Bize sunduğu besin harika bir enerji olarak bizi gelir. Ve biz doğanın içindeki tüm canlılardan besleniriz. Yalnız kedi aklımıza, bedenimize duyduğumuz şükran; bizim kendi kendimizi beğenmemizi, adeta kendi kendimize tapmamızı sağlayacaktır. Ve en küçük sorunlarda başarısız olduğumuzun kanısına kapılacağız.”

 

  Kadın;

 

  “ Ne yapmalıyım? Bana yardımcı ol lütfen! “

 

  Adam;

 

  “ Sığınabileceğin bir sürü dost var. Sürekli değişik insanlar ile konuş. Bazen sıradan sohbetler bile bizi sıkan ruh âlemini rahatlatmaya yeter. Kitaplar ve spor oldukça önemli bir kurtarıcıdır. Sanat adına, sinema ve tiyatro faaliyetleri düzenli aralıklar halinde takip etmelisin. Mümkün olduğu sürece seyahat etmeye bak. !”

 

  Kadının yüzü daha da ışıklanmış, kendine güvenen kadın daha bir şefkatli hale gelmişti. Sanki bir saat önce gördüğüm kadın o kadın değildi. Ruh ve beden aynı inancın ve kararlılığın besinlerini almış gibiydiler. Ve kadın adama;

 

  “ Teşekkür ederim. Ney kursu önemli ama olmuyorsa, başka bir kursa başlarım. İlk fırsatta da, seyahate çıkacağım. Merak ettiğim bölgelerimiz, şehirlerimiz var.”

 


 
El sıkışan iki insan; iki sevgili değildi ama iki dost, iki arkadaş veya iki akraba olmalıydılar. Ve bu sohbetin misafirliği bana yazı yolculuğumda bir yazı bulma keyfi yaşattı. Sonunun mutlu bitmesi, genç kadın adına, ona yardımcı olan adam adına oldukça anlamlıydı.

 


 
Benimde inandığım ve sıkça başvurduğum davranışların özetini adamın konuşmalarında görür gibiydim. Kısacası adam;

 


 
Dol ve boşal mantığı ile Şarj ve Deşarj olmalıyız diyordu. Evet, olmalıyız yoksa bizim önemsemediğimiz hayat; bizi asla önemsemez. Çünkü bizlerden oldukça fazla var…


                                                                                                        Güven 

 

 

 

 

 

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !